Azot ve Silisyum Uygulamalarının Buğdayda Bazı Besin Elementi Konsantrasyonları Üzerine Etkisi

Özet

Azot (N), bitkilerin büyüme ve gelişme için mutlak gerekli besin elementi olarak kabul edilirken silisyum (Si) stres toleransını ve besin elementi alımını etkileyebilen faydalı elementler sınıfında yer almaktadır. Bu çalışmada, N ve Si uygulamalarının buğdayda bazı besin elementi (fosfor (P), potasyum (P), kalsiyum (Ca), magnezyum (Mg), demir (Fe), çinko (Zn), bakır (Cu) ve mangan (Mn)) konsantrasyonları üzerine etkilerinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Bu amaç doğrultusunda tesadüf parselleri faktöriyel deneme planına göre 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür.  Denemede, buğdaya 4 farklı N dozu (0, 50, 100, 150 mg kg^-1) ve 3 farklı Si dozu (0, 150, 300 mg kg^-1) uygulanmıştır. Araştırma sonuçları, N uygulama dozlarının artması ile buğdayda P, Ca, Mg ve Fe konsantrasyonları artmıştır. Silisyum uygulama dozlarının artmasıyla ise Mn ve Cu istatistiksel olarak önemli düzeyde artarken Ca, Mg, Fe ve Zn konsantrasyonu kontrol grubunda en yüksek belirlenmiştir. Bu çalışmanın sonucunda, N uygulamalarının buğdayın mineral beslenmesini genel olarak olumlu yönde etkilediği belirlenmiştir. Buna karşın, Si uygulamalarının bazı mikro elementlerinin alımını artırırken bazı elementlerin alımını sınırlandırdığı saptanmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda, silisyumun özellikle mikro besin elementlerinin düzenlenmesindeki rolünün daha ayrıntılı araştırılması gerektiği sonucuna varılmıştır.